Shadow of the day
posted on 14 Mar 2010 13:44 by peacefullyต้องเปิดเพลงเผื่อให้คลายเหงา
ชีวิตฉันหากไม่มีเสียงเพลง ก็ไม้ไร้ซึ่งทางออก
เพียงแต่บทกวีล้ำค่าที่มีท่วงทำนองเหล่านั้น
ทำให้ฉันเป็นฉันที่ดีขึ้น
ฉันคิดถึงเพียงหนึ่งเดียวผู้จากไป ในวันไร้แสงแดด
วันฟ้าไร้แสงส่องประกาย
ตระหนักแจ้งแก่ใจ ความผิดมหันต์มากมายที่ฉันได้รังสรรค์และปล่อยให้มันเป็นอดีตที่ไม่แม้แต่จะอยากเอ่ยถึง
มันได้หวนกลับมาหาฉัน ฉันตระหนักแก่ใจ คนเราย่อมมีอดีตที่เจ็บปวด
แต่ฉันไม่คิดแม้แต่จะเอาอดีตมาตัดสินสิ่งที่กำลังดำเนินอยู่
ฉันเท่านั้น ที่ต้องตัดสินตัวเอง
ฉันแก้อดีตไม่ได้ แต่ฉันสามารถทำให้มันดีกว่าเดิม
แสงไฟนีออนลอดผ่านเข้านัยน์ตา
เรียกให้กระพริบตอบสนองอย่างอ่อนล้า
ฉันเข้าสู่ห้วงหลับใหลไปนานเท่าไร...
ฉันเฝ้าถามตัวเอง ว่าฉันเป็นอยู่ตอนนี้ ใช่ความฝันหรือเปล่า
ความเจ็บปวดที่กำลังเริงระบำอย่างบ้าคลั่งภายในห้วงจิตใจนี้
ใครเล่า.. ที่จะมาเข้าใจฉัน คงจะมีแต่ตัวฉันเองเท่านั้น ที่อยู่กับเสียงหัวใจที่อ่อนแรง
อา.. ฉันไม่ได้ฝันไป
คำถามมากมายที่ไร้คำตอบประดังประเดเข้ามา
คงมีแต่ฉันเท่านั้นที่ตอบได้
ฉันไม่ยอมรับความสูญเสียที่เกิดขึ้น ถึงแม้จะรู้แก่ใจ
ฉันต้องนำกลับมา... ฉันรู้ดีแก่ใจว่าตัวเองหัวรั้นไม่สิ้นหวังอย่างง่ายดายพียงใดก็คราวนี้
ครั้งแรกใช่ไหม ที่ฉันเจ็บราวกับตายทั้งเป็น
ฉันตอบตัวเองว่า ใช่
และมันจะไม่มีครั้งต่อไป
I was betrayed by someone who i put a trust on.
It came back to made me feel like Live Like i'm dying
I'll do everything on my own way
no one can resist my mind.
no one can stop whatever i'm gonna doing
Eventually it will be done.
edit @ 14 Mar 2010 14:20:46 by Windy